September 02, 2014

Triunfarán las ideas justas o triunfará el desastre

La sociedad mundial no conoce tregua en los últimos años, particularmente desde que la Comunidad Económica Europea, bajo la dirección férrea e incondicional de Estados Unidos, consideró que había llegado la hora de ajustar cuentas con lo que restaba de dos grandes naciones que, inspiradas en las ideas de Marx, habían llevado a cabo la proeza de poner fin al orden colonial e imperialista impuesto al mundo por Europa y Estados Unidos.

En la antigua Rusia estalló una revolución que conmovió al mundo.

Se esperaba, que la primera gran revolución socialista tendría lugar en los países más industrializados de Europa, como Inglaterra, Francia, Alemania y el Imperio Austrohúngaro. Ésta, sin embargo, tuvo lugar en Rusia, cuyo territorio se extendía por Asia, desde el norte de Europa hasta el Sur de Alaska, que había sido también territorio zarista, vendido por unos dólares al país que sería posteriormente el más interesado en atacar y destruir la revolución y al país que la engendró.

La mayor proeza del nuevo Estado fue crear una Unión capaz de agrupar sus recursos y compartir su tecnología con gran número de naciones débiles y menos desarrolladas, víctimas inevitables de la explotación colonial. ¿Sería o no conveniente en el mundo actual una verdadera sociedad de naciones que respetara los derechos, creencias, cultura, tecnologías y recursos de lugares asequibles del planeta que a tantos seres humanos les gusta visitar y conocer?¿Y no sería mucho más justo que todas las personas que hoy, en fracciones de segundo se comunican de un extremo a otro del planeta, vean en los demás un amigo o un hermano y no un enemigo dispuesto a exterminarlo con los medios que ha sido capaz de crear el conocimiento humano?

Por creer que los seres humanos podrían ser capaces de albergar tales objetivos, pienso que no hay derecho alguno a destruir ciudades, asesinar niños, pulverizar viviendas, a sembrar terror, hambre y muerte en todas partes. ¿En qué rincón del mundo se podrían justificar tales hechos? Si se recuerda que al final de la masacre de la última contienda mundial el mundo se ilusionó con la creación de las Naciones Unidas, es porque gran parte de la humanidad la imaginó con tales perspectivas, aunque no estuviesen cabalmente definidos sus objetivos. Un colosal engaño es lo que se percibe hoy cuando surgen problemas que insinúan el posible estallido de una guerra con el empleo de armas que podrían poner fin a la existencia humana.

Existen sujetos inescrupulosos, al parecer no pocos, que consideran un mérito su disposición a morir, pero sobre todo a matar para defender privilegios bochornosos.
Muchas personas se asombran al escuchar las declaraciones de algunos voceros europeos de la OTAN cuando se expresan con el estilo y el rostro de las SS nazis. En ocasiones hasta se visten con trajes oscuros en pleno verano.

Nosotros tenemos un adversario bastante poderoso como lo es nuestro vecino más próximo: Estados Unidos. Le advertimos que resistiríamos el bloqueo, aunque eso podía implicar un costo muy elevado para nuestro país. No hay peor precio que capitular frente al enemigo que sin razón ni derecho te agrede. Era el sentimiento de un pueblo pequeño y aislado. El resto de los gobiernos de este hemisferio, con raras excepciones, se habían sumado al poderoso e influyente imperio. No se trataba por nuestra parte de una actitud personal, era el sentimiento de una pequeña nación que desde inicios de siglo era una propiedad no solo política, sino también económica de Estados Unidos. España nos había cedido a ese país después de haber sufrido casi cinco siglos de coloniaje y de un incalculable número de muertos y pérdidas materiales en la lucha por la independencia.

El imperio se reservó el derecho de intervenir militarmente en Cuba en virtud de una pérfida enmienda constitucional que impuso a un Congreso impotente e incapaz de resistir. Aparte de ser los dueños de casi todo en Cuba: abundantes tierras, los mayores centrales azucareros, las minas, los bancos y hasta la prerrogativa de imprimir nuestro dinero, nos prohibía producir granos alimenticios suficientes para alimentar la población.
Cuando la URSS se desintegró y desapareció también el Campo Socialista, seguimos resistiendo, y juntos, el Estado y el pueblo revolucionarios, proseguimos nuestra marcha independiente.
No deseo, sin embargo, dramatizar esta modesta historia. Prefiero más bien recalcar que la política del imperio es tan dramáticamente ridícula que no tardará mucho en pasar al basurero de la historia. El imperio de Adolfo Hitler, inspirado en la codicia, pasó a la historia sin más gloria que el aliento aportado a los gobiernos burgueses y agresivos de la OTAN, que los convierte en el hazmerreír de Europa y el mundo, con su euro, que al igual que el dólar, no tardará en convertirse en papel mojado, llamado a depender del yuan y también de los rublos, ante la pujante economía china estrechamente unida al enorme potencial económico y técnico de Rusia.

Algo que se ha convertido en un símbolo de la política imperial es el cinismo.

Como se conoce, John McCain fue el candidato republicano a las elecciones de 2008. El personaje salió a la luz pública cuando en su condición de piloto fue derribado mientras su avión bombardeaba la populosa ciudad de Hanói. Un cohete vietnamita lo alcanzó en plena faena y nave y piloto cayeron en un lago ubicado en las inmediaciones de la capital, colindante con la ciudad.
Un antiguo soldado vietnamita ya retirado, que se ganaba la vida trabajando en las proximidades, al ver caer el avión y un piloto herido que trataba de salvarse se movió para auxiliarlo; mientras el viejo soldado prestaba esa ayuda, un grupo de la población de Hanói, que sufría los ataques de la aviación, corría para ajustar cuentas con aquel asesino. El mismo soldado persuadió a los vecinos que no lo hicieran, pues era ya un prisionero y su vida debía respetarse. Las propias autoridades yankis se comunicaron con el Gobierno rogando que no se actuara contra ese piloto.

Aparte de las normas del Gobierno vietnamita de respeto a los prisioneros, el piloto era hijo de un Almirante de la Armada de Estados Unidos que había desempeñado un papel destacado en la Segunda Guerra Mundial y estaba todavía ocupando un importante cargo.

Los vietnamitas habían capturado un pez gordo en aquel bombardeo y como es lógico, pensando en las conversaciones inevitables de paz que debían poner fin a la guerra injusta que le habían impuesto desarrollaron la amistad con él, que estaba muy feliz de sacar todo el provecho posible de aquella aventura. Esto, desde luego, no me lo contó ningún vietnamita, ni yo lo habría preguntado nunca. Lo he leído y se ajusta completamente a determinados detalles que conocí más tarde. También leí un día que Mister McCain había escrito que siendo prisionero en Vietnam, mientras era torturado, escuchó voces en español asesorando a los torturadores qué de­bían hacer y cómo hacerlo. Eran voces de cubanos, según McCain. Cuba nunca tuvo asesores en Vietnam. Sus militares conocen sobradamente cómo hacer su guerra.

El General Giap fue uno de los jefes más brillantes de nuestra época, que en Dien Bien Phu fue capaz de ubicar los cañones por selvas intrincadas y abruptas, algo que los militares yankis y europeos consideraban imposible. Con esos cañones disparaban desde un punto tan próximo que era imposible neutralizarlos sin que las bombas nucleares afectaran también a los invasores. Los demás pasos pertinentes, todos difíciles y complejos, fueron empleados para imponer a las cercadas fuerzas europeas una bochornosa rendición.

El zorro McCain sacó todo el provecho posible de las derrotas militares de los invasores yankis y europeos. Nixon no pudo persuadir a su consejero de Seguridad Nacional Henry Kissinger, de que aceptara la idea sugerida por el propio Presidente cuando en momentos de relajamiento le decía ¿Por qué no le lanzamos una de esas bombitas Henry? La verdadera bombita llegó cuando los hombres del Presidente trataron de espiar a sus adversarios del partido opuesto ¡Eso sí que no podía tolerarse!

A pesar de eso lo más cínico del Sr. McCain ha sido su actuación en el Cercano Oriente. El senador McCain es el aliado más incondicional de Israel en las marañas del Mossad, algo que ni los peores adversarios habrían sido capaces de imaginar. McCain participó junto a ese servicio en la creación del Estado Islámico que se apoderó de una parte considerable y vital de Irak, así como según se afirma, de un tercio del territorio de Siria. Tal Estado cuenta ya con ingresos multimillonarios, y amenaza a Arabia Saudita y otros Estados de esa compleja región que suministra la parte más importante del combustible mundial.

¿No sería preferible, luchar por producir más alimentos y productos industriales, construir hospitales y escuelas para los miles de millones de seres humanos que los necesitan desesperadamente, promover el arte y la cultura, luchar contra enfermedades masivas que llevan a la muerte a más de la mitad de los enfermos, a trabajadores de la salud o tecnólogos que según se vislumbra, podrían finalmente eliminar enfermedades como el cáncer, el ébola, el paludismo, el dengue, la chikungunya, la diabetes y otras que afectan las funciones vitales de los seres humanos?

Si hoy resulta posible prolongar la vida, la salud y el tiempo útil de las personas, si es perfectamente posible planificar el desarrollo de la población en virtud de la productividad creciente, la cultura y desarrollo de los valores humanos ¿Qué esperan para hacerlo?

Triunfarán las ideas justas o triunfará el desastre.

Fidel Castro Ruz 

Faits divers

-CAIRO: Investment certificates for the Suez Canal expansion project will be issued in the local currency and the dollar certificates will be suspended, the governor of the Central Bank of Egypt (CBE) Hisham Ramez announced Sunday.

 The government will issue the certificates to raise 60 billion EGP ($8.39 billion) to finance the Suez Canal expansions with the aim of increasing the capacity of the vital waterway.
 “The certificates issuance draft law allows the Suez Canal Authority to issue dollar-denominated certificates, but we will focus on the EGP certificates in the current phase to meet the great turnover from the public. Issuance of the dollar denominated certificates will be delayed,” Ramez said during a press conference Sunday.
 Six million certificates were printed to raise the needed finances, Ramez added. The CBE has monitored a growing demand from banks’ clients to exchange part of their hard currency-deposits to the local currency, in preparation to buy the Suez Canal certificates, added Ramez.

 The government had initially announced the idea of issuing dollar-denominated certificates for Egyptians abroad, but the CBE governor said they would be able to buy the certificates in Egyptian pounds through local banks with ties to the issuant banks in Egypt.
 The Cabinet has approved the issuance of the Suez Canal Investment Certificates Law, and the legislation will be submitted to President Abdel Fatah al-Sisi for ratification, Ramez revealed Sunday.

The certificates will come with a lifetime of five years and a 12 percent interest rate. The certificates issued in local currency will be offered in three categories: 10 EGP ($1.40), 100 EGP and 1,000 EGP at a 12 percent interest rate. “Revenues from the 10 EGP and 100 EGP certificates will be paid after five years, while the 1,000 EGP certificates will be paid quarterly,” Ramez detailed.
 The National Bank of Egypt, Bank Misr, Banque du Caire and Suez Canal Bank will be in charge of issuing the investment certificates, and have been directed to establish specific outlets for the certificate sale.

-CAIRO: President Abdel Fattah al-Sisi issued Tuesday a decree approving the Suez Canal Certificates Law to raise the needed finance for the Suez Canal expansion, state-owned MENA reported. Sisi had announced earlier that the digging operations would be implanted by local companies under the Armed Forces’ supervision, citing “national security.” Sisi also said the project would be financed through issuing an IPO for Egyptian citizens only, excluding foreigners from contribution.

August 25, 2014

Auschwitz 2.0

Euthanasia might be needed for poor people who cannot access palliative care, the new Health Minister of the happy communist-free, democratic state of Lithuania has suggested

Health Minister Rimantė Šalaševičiūtė, sworn earlier in July has told local media that Lithuania was not a welfare state with palliative care available for all and that euthanasia might be an option for people who did not want to torment relatives with the spectacle of their suffering.
The minister has also raised the idea of euthanasia for children. She noted that this option had been approved for Belgian children after a long public debate. It was an option which might be appropriate in Lithuania as well after public debate (via).

...Maybe are you now starting to figure out what communist USSR's dismantlement was all about?

August 15, 2014

Ο ιμπεριαλισμός, που σαπίζει

Είναι ίσως άστοχο και σίγουρα αδόκιμο να καταφεύγει κανείς σε μεταφορές τέτοιου τύπου, επιδιὠκοντας να σηματοδοτήσει τα «δεύτερης τάξης» χαρακτηριστικά της δυναμικής του καπιταλισμού της κρίσης και της παρακμής.  Η αντίληψη συγγενεύει περισσότερο με τα χρηματοοικονομικά παράγωγα παρά με την παραδοξολογία μιας σαπίλας που σαπίζει.
Αλλά ποιού πράγματος το όνομα προσπαθούμε να βρούμε; Της κατάστασης που δειγματίζεται από τα εξής πρόσφατα:

-Η κυβέρνηση του Κίεβου συμφωνεί το μέλλον της άμοιρης χώρας κάπου μεταξύ αιματηρού ξεριζωμού των ανατολικοουκρανών, πεδίου λεηλασίας ανθρώπων και φυσικών πόρων, στρατηγικού εφαλτήριου της διεθνούς τρομοκρατίας και τόπου αναφοράς των πιό νοσηρών σεναρίων ενός γενικευμένου πολέμου.
1. Όλοι οι «πρόθυμοι» που απαιτούσαν να αποκαλυφθεί η απεχθής αλήθεια για την κατάρριψη του Μπόινγκ και απειλούσαν με στρατιωτική επιχείρηση ασφάλισης του χώρου που βρίσκονται τα συντρίμια, ώστε να εργαστούν απρόσκοπτα οι εμπειρογνώμονες, το βούλωσαν υπερηφάνως μόλις το Κίεβο χρειάστηκε το χώρο για να στήσει άνετα τη μηχανή βομβαρδισμού του Ντανιέτσκ. Το σφιχτό ημερολόγιο της προπαγάνδας Αμερικάνων και ΕΕ έφτασε πάντως για να περάσουν οι νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, που απαντήθηκαν με τα γνωστά αντίμετρα υποκατάστασης εισαγωγών από τον Πούτιν. Ζούμε μέρες παραλογισμού, όπου ο ρώσος πρόεδρος παρουσιάζεται ως απωλέσας την επαφή με την πραγματικότητα, την ίδια στιγμή που πολιτικοί αξιωματούχοι της ΕΕ απειλούν για καταγγελία της Μόσχας στον ΠΟΕ - με τον πυρετό εμπορικών συμφωνιών των ρώσων με εξαγωγείς από χώρες όπως η Νέα Ζηλανδία, η Τουρκία, η Βραζιλία, η Αίγυπτος... Ένας Φινλανδός νομίζω, έφτασε να δηλώσει «αν δώσουν [οι Ρώσοι] την Κριμαία πίσω, υποσχόμαστε να τα ξεχάσουμε όλα». Ο κ. Μπαρόζο, ά, και ο κ. Φαμπιούς, ξεκαθάρισαν στους Ρώσους να μην τολμήσουν να εισβάλλουν με τα λευκά κονβόι τους - και ένας πιό χαμηλόβαθμος συνάδελφός τους από το Κίεβο υπέδειξε το μέρος που πρέπει να τοποθετήσει ο Πούτιν το αλάτι που στέλνει στους βομβαρδιζόμενους αμάχους του Λουγκάνσκ. 
2. Παράλληλα στο Κίεβο λαμβάνουν χώρα οι πιό σκοτεινές συσκέψεις, όπως πχ μια για την πυρηνική ασφάλεια στην οποία συμμετέχουν δύο Ιρακινοί ειδικοί του Σαντάμ στα... χημικά όπλα, και παρά την επαγγελματική κάλυψη της ασφάλειάς τους, ένας μόνο επιστρέφει ζωντανός στην ήσυχη  Βαγδάτη. Η οικονομική μορφή του πολέμου στην τρέχουσα διάστασή του, αυτή της κρατικής δαπάνης/ιδιωτικών εσόδων των διαφόρων αναδόχων, φαίνεται αδιέξοδη. Ποιός θα πληρώσει τους παρόχους, πώς; Σε μια άλλη όμως διάσταση, της μαζικής καταστροφής, η οικονομική μορφή γίνεται αυτή της μαζικής καταστροφής κεφαλαίου. Μιλούμε τότε για πυρηνικοποίηση της Ουκρανίας, ντρόουνς, τακτικά πυρηνικά, εισβολή στην Κριμαία και ΝΑΤΟ. Μεταξύ του σημερινού αδιεξόδου και των εφιαλτικών σεναρίων που ακούγονται (και διερευνώνται) υπάρχει μια στενή λωρίδα, του πολέμου χαμηλής έντασης, της προσφυγιάς και του ρημάγματος της ανατολής, και μέσα της μια στενότερη που χωράει τον κυνικό σοκολατοβιομήχανο/υπεργολάβο του ιμπεριαλισμού (έξω από αυτήν θα αναζητηθούν άλλοι τρελλότεροι για τη δουλειά).

-Το υπερεξοπλισμένο και κομψά («ληστείες») υπερχρηματοδοτημένο λυσασμένο σκυλί του ιμπεριαλισμού, ο κ. «ισλαμικό κράτος», μετακινήθηκε στο πεδίο του σουννιτικού Ιράκ - που έξαφνα προέκυψε μάλιστα πληθυσμιακά μεγαλύτερο απ'ό,τι είχε μετρηθεί από τους αμερικανούς τεχνικούς του μακελειού. Διαβάζουμε οτι σύμφωνα με ανθρώπους του υιού Χαρίρι, μετακινήθηκε εκεί με την άδεια/προτροπή αμερικανικού κέντρου, που δόθηκε ήδη τον περασμένο Νοέμβριο, μετά την κήρυξη υποχώρησης από το Συριακό πεδἰο. Το ελεγχόμενο χάος εκεί περιλαμβάνει κάποιες ορατές παραμέτρους, που αφορούν πχ την εξέλιξη της κουρδικής αυτόνομης οντότητας ή την τακτική χαλάρωση της πίεσης στο Ιράν - και κάποιες λιγότερο ορατές. Οι τελευταίες έχουν να κάνουν με τα σαουδαραβικά σύνορα όπου έχει φτάσει το ισις, τη θρησκευτική κατασκευή του ηγέτη που δεν αναγνωρίζει καμμία νομιμοποίηση σε δυναστίες φύλαξης των ιερών τόπων του ισλάμ, και την ενδεχόμενη διείσδυσή του στο δυναμικό του σαουδαραβικού στρατού με το τεράστιο ποσοστό (σουννιτών) μεταναστών. Οι παράμετροι αυτές είναι αρκετές ώστε να ανησυχήσουν τους εμίρηδες της περιοχής και να αναζητήσουν την τσεκιέρα τους για εξόφληση δαπανών ψεκασμού που έχει ήδη αρχίσει (αυτός που βλέπουμε εικονογραφημένο με γιεζίντι και παλαιοχριστιανούς, αυτούς που κολυμπάνε στο αίμα τους ήδη από τον πρώτο πόλεμο του κόλπου).
Το πρόβλημα είναι οτι όλοι γνωρίζουν πως πρόκειται για σχήμα εκβιασμού και «προστασίας». Αυτό είναι δεκτό προσωρινά από τις πετρομοναρχίες όσο οι λίγες εκατοντάδες δις $ της υπόθεσης χρηματοδοτούνται τελικά από την άνοδο των τιμών του πετρελαίου. Όταν όμως ξεφύγει από τα δικά τους όρια ανοχής, τότε είναι νοητές οι πιό θεαματικές ανατροπές συμμαχιών - και ίσως κλείσουν άλλα συμβόλαια, με αληθινούς εκτελεστές αυτή τη φορά.

-Οι διαρκείς αγριότητες του ισραηλινού στρατού στην εγκλωβισμένη, αβίωτη Γάζα, απομακρύνουν από το πρώτο πλάνο ένα σημαντικότερο μέρος της ίδιας πολιτικής, αυτό του συνεχιζόμενου εποικισμού της Δυτικής Όχθης, της απαλλοτροίωσης γης και φυσικών πόρων και του εξανδραποδισμού του παλαιστινιακού λαού. Ανήκει σε άλλο σημείωμα η ανάπτυξη των μεθόδων και των σχέσεων με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό της κρατικής πολιτικής του Ισραήλ - στο παρόν αρκεί να σημειώσουμε οτι είτε οι σχέσεις αυτές θα μπούν με τη σειρά τους σε πορεία σαπίλας, είτε θα διατηρηθεί η απλότητα και η ευρωστία τους, οπότε είναι η οντότητα του κράτους που θα πορευτεί προς τα εκεί. 

Σε αυτή τη συγκυρία, της εποχής του ιμπεριαλισμού-που-σαπίζει, δύο κρίσιμα ερώτηματα για τα οποία σχεδόν ο κάθε άνθρωπος πρέπει να ψάξει την απάντηση, είναι
  • τι μας πάει προς τον πόλεμο; και 
  • ποιός θέλει τον πόλεμο;
Καμμία δύναμη που επιδιώκει ένα καλύτερο μέλλον για τις ανθρώπινες κοινωνίες δεν θα κερδίσει το παραμικρό για την υπόθεσή της, αν δεν αναγνωρίσει σωστά τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά - αντίθετα, θα καταλήξει αναπόδραστα στο περιθώριο της Ιστορίας.

Καλές διακοπές για τους όψιμους, καλή επάνοδο στους πρώιμους, καλή δύναμη στους υπόλοιπους και καλή συνέχεια σε όλους μας!...

July 20, 2014

MH17

Ας επαναλάβουμε κι εδώ τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα:

1. Στις 17/7/2014, περί τις 14:15 GMT, το Boeing 777-200ER της Malaysia Airlines που εκτελούσε την πτἠση MH17 Άμστερνταμ-Κουάλα Λουμπούρ και είχε αναχωρήσει από το Σίφολ νωρίτερα στις 10:14 GMT έχασε επαφή με τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας. Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία πετούσε σε ύψος περίπου 10000μ και βρισκόταν στην περιοχή βορείως της πόλης Τορέζ, 50χλμ από τα ουκρανορωσσικά σύνορα και με κατεύθυνση τη Ρωσσία, στον εναέριο χώρο της οποίας επρόκειτο να εισέλθει περίπου 5 λεπτά μετά τη στιγμή που βρισκόταν στη θέση αυτή.
2. Αυτόπτες μάρτυρες επιβεβαίωσαν οτι το αεροσκάφος κατέπεσε στην προαναφερθείσα περιοχή. Τα συντρίμια σκορπίστηκαν σε ακτίνα 15χλμ και οι μέχρι τώρα αυτοψίες δεν έδωσαν αναφορές για επιζώντες.
Η wikipedia έχει συγκεντρώσει πλήθος άλλων λεπτομερειών - αλλά νομίζω οτι μέχρι τη στιγμή που αναρτώνται αυτές οι σημειώσεις, τίποτε άλλο ουσιώδες δεν είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός. 

Ας περάσουμε στα ισχυρώς πιθανολογούμενα γεγονότα:

3. Όλοι οι 283 επιβάτες και το δεκαπενταμελές πλήρωμα, είναι νεκροί. Δεν έχουν συγκεντρωθεί όλα τα πτώματα, αλλά η εικόνα των συντριμιών δεν αφήνει ελπίδες.
4. Το αεροπλάνο καταρρίφθηκε.  Όσο δύσκολο κι αν είναι να το διακρίνει κανείς, αποδείξεις γι αυτό δεν έχουν δημόσια γνωστοποιηθεί, 2 μέρες μετά την πτώση. Ισχυρή ένδειξη είναι και πάλι η εικόνα των υπολειμμάτων και η διασπορά τους, καθώς και το οτι η περιοχή αποτελεί θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων. Οι περιώνυμοι πύραυλοι μέσου βεληνεκούς Бук/Grizzly/SA17 θα μπορούσαν να το είχαν καταρρίψει. Δεν είναι βέβαιο, αλλά πιθανό, οτι το αεροπλάνο στη θέση που κατέπεσε ήταν σε ακτίνα βολής τέτοιων συστημάτων και οτι κατά το χρόνο της πτώσης τέτοια ήσαν επιχειρησιακώς ενεργά. Αν θέλουμε όμως να απαντήσουμε στο ερώτημα της δυνατότητας να βληθεί το αεροσκάφος στο συγκεκριμένο στίγμα, πρέπει να προσθέσουμε και τους S400 από ρωσσικό έδαφος και αεροσκάφη εφοδιασμένα με αντίστοιχη δύναμη πυρός. 
5. Η αιτία πτώσης του Boeing (κατάρριψη και με τι μέσο/τρομοκρατική ενέργεια στο εσωτερικό του αεροπλάνου/τεχνικό ατύχημα) είναι κατά πάσα πιθανότητα δυνατόν να βρεθεί από τα δεδομένα των συστημάτων επιτήρησης στην περιοχή. Τέτοια δυνατότητα πρέπει να έχουν οι Αμερικανοί και οι Ρώσσοι, ίσως και οι Κινέζοι και μικρότερες δυνάμεις όπως οι Γάλλοι ή οι Τούρκοι.

Ας ανακαλέσουμε επίσης αδιαμφισβήτητα γεγονότα άλλης τάξης: πραγματικές δηλώσεις και δημοσιεύσεις σχετικές με το γεγονός.

6. Στον Τύπο θα βρει κανείς «περιεχόμενο» τεσσάρων τύπων: α) δηλώσεις πολιτικών ηγετών (ΗΠΑ, Ρωσσία, Κίεβο, Ντανιέτσκ, λοιποί Δυτικοί, λοιποί μη-Δυτικοί). β) φημολογίες και υποθέσεις. γ) factual information. δ) μετα-πληροφόρηση, δηλ. σχολιασμός για το «περιεχόμενο» των μέσων που συνδέονται με αντιμαχόμενους πόλους στην ανατολική Ουκρανία. Ένα πρόβλημα εδώ είναι οτι η αμερικανική ηγεσία με δηλώσεις της αναπαράγει το β) στη συγκεκριμένη μορφή/σενάριο οτι το αεροπλάνο καταρρίφθηκε από ρώσσους εντεταλμένους να βοηθήσουν τους αυτονομιστές.  Ένα άλλο πρόβλημα είναι οτι το δ) είναι υπερτροφικό με αντικειμενική την προώθηση του μυνήματος «αισχροί τύποι που τσακώνονται πάνω από πτώματα» που σβήνει βέβαια οποιαδήποτε διάκριση επιτιθέμενου-αμυνόμενου.

Τελευταίο αδιαμφισβήτητο στοιχείο, είναι οι φανερές συνέπειες του γεγονότος. 

7. Το value  του πολέμου στην Ουκρανία αυξάνεται. Αφορά περισσότερα χρήματα, περισσότερους ανθρώπους, απλώνεται σε μεγαλύτερη διάρκεια και αυξάνεται σε ένταση. Από αυτήν τη συνέπεια υπάρχουν άμεσα κερδισμένοι (πχ μπλακγουώτερ και σχετικοί ανάδοχοι), κι έμμεσα ωφελημένοι (πχ η κυβέρνηση του Κίεβου που έχει μια καλή ιστορία να διηγηθεί που καταλήγει στο να εκβιάσει τις επόμενες δόσεις γεωπολιτικού ενοίκιου, τη στιγμἠ που πχ οι Γερμανοί έχουν για τα καλά αρχίσει να εξετάζουν και λύσεις που έχουν στην απέξω τη σημερινή μπαντερίστικη συμμορία)
8. Προστίθεται ένα κομματάκι στο εφιαλτικό πάζλ της εικόνας ενός μεγάλου πόλεμου. Το ανησυχητικότερο είναι οτι αυτό το σημείο ελάχιστα εξαρτάται από το ποιός έριξε το αεροπλάνο και γιατί, αν έχει να κάνει με την Ουκρανία ή με κάποια σκοτεινή μάχη που αφορά πχ τους Ουιγκούρους και τη Μαλαισία. Μπορούμε να διατυπώσουμε/αποκλείσουμε πλήθος υποθέσεων, πατώντας στο στέρεο έδαφος των γεγονότων και επιχειρώντας αυστηρούς συλλογισμούς. Το ζήτημα είναι οτι από παντού φαίνεται να σκιαγραφείται μία και μοναδική τρομακτική υπόθεση: «κάποιοι» έχουν στρατηγικό στόχο έναν μεγάλο πόλεμο.  Πρόκειται για μιά μερίδα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Η σημερινή πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ υπηρετεί δύο αφεντάδες, τον πόλο αυτόν και έναν «πραγματιστή» αντίπαλό του.  Ωστόσο κανένα πραγματιστικό πόιντ οβ βιού των ίδιων ιμπεριαλιστικών συμφερόντων δεν είναι σε θέση να ακυρώσει μια τέτοια δυναμική έλξης προς τον πόλεμο. Μόνον αυτός ο παράγοντας που φαίνεται απών, αυτός που κάποτε λεγόταν «μάζες», μπορεί ν'αλλάξει το παιχνίδι. Που προς το παρόν, περνάει από έναν από τους πιό διαβρωμένους στρατούς
παγκοσμίως, τον ουκρανικό, που έρμαιο πρακτόρων και μεγαλοεγκληματιών, φέρεται οτι παίζει με 3 πυρηνικές κεφαλές για SS20... 

-Αν ανοίξει κάποια συζήτηση εδώ, μπορώ κι εγώ να εκθέσω κάποιες απόψεις/υποθέσεις για το τι μπορεί να έχει συμβεί με την τραγική αυτή πτήση...

UPDATE 21/7/2014 **mod. 21/7/2014**

Ειδική ενημέρωση του Ρωσσικού Υπουργείου Άμυνας με στοιχεία για τη μοιραία πτήση (εδώ, βίντεο στα ρωσσικά με αγγλική διερμηνεία, κείμενο στα ρωσσικά, χαρτογραφικά διαγράμματα και δορυφορικές φωτογραφίες).
-Οι Ρώσσοι παρουσιάζουν στοιχεία για την τεκμηρίωση της θέσης οτι α) το Μπόϊνγκ δεν καταρρίφθηκε από Бук, α) δηλώνουν οτι  δεν έχουν στοιχεία που να δείχνουν εκτόξευση Бук την επίμαχη χρονική περίοδο, β) παρουσιάζουν στοιχεία που τεκμηριώνουν οτι ουκρανικό μαχητικό αεροσκάφος, με δυνατότητα οπλισμού με πυραύλους Α/Α, παρακολουθούσε το Μπόϊνγκ τη στιγμή της πτώσης σε απόσταση που επέτρεπε κατάρριψή του με τέτοιους πυραύλους, γ) παρουσιάζουν τις θέσεις συστοιχιών  Бук και υποστηρικτικών ραντάρ του ουκρανικού στρατού την ίδια περίοδο.
-Ανακοινώνουν οτι αμερικανικός δορυφόρος επιτήρησης κάλυπτε την περιοχή την εν λόγω χρονική περίοδο και καλούν τους Αμερικάνους να δημοσιεύσουν αποδεικτικό υλικό για την εκτόξευση. Να σημειώσουμε τη φημολογία οτι όντως υπήρξε ανακοίνωση - που αποσύρθηκε - σχετικών υπηρεσιών (της διοίκησης αεροδιαστημικής άμυνας) των ΗΠΑ, που μιλούσε για εκτόξευση πυραύλου Ε/Α λίγα μίλια ανατολικά της Πολτάβα το επίμαχο διάστημα. Υπενθυμίζουμε οτι α) η περιοχή αυτή είναι υπό τον πλήρη έλεγχο του Κίεβου και β) οτι άλλος τύπος πυραύλου Ε/Α θα έπρεπε να έχει χρησιμοποιηθεί, που απ'όσο γνωρίζουμε, επισήμως η Ουκρανία φέρεται να μην κατέχει...
-Αν κατάλαβα καλά, μετά το μπρίφινγκ, ερωτηθείς από το CNN, ο Ποροσένκο διέψευσε («δια λόγου», διατεινόμενος οτι «όλοι το γνωρίζουν») την εν λόγω παρουσία αεροσκάφους της ουκρανικής πολεμικής αεροπορίας.
-Ανακοινώθηκε στον Τύπο επικείμενη παράδοση των μαύρων κουτιών του Μπόϊνγκ από τις αρχές του Ντανιέτσκ σε μαλαισιανούς υπεύθυνους, απόψε το βράδυ. 
 -Φαίνεται οτι οι αμερικανοί ενέκριναν να προχωρήσει το Κίεβο σε μερική (σε πρώτη φάση - αλλά για πόσο;) επιστράτευση - το σχετικό διάταγμα παρουσιάζεται προς έγκριση στη Ράντα αύριο. Φοβάμαι οτι το επόμενο διάστημα πιάνει δουλειά ένα πολυεθνικό ασκέρι προβοκατόρων... 

UPDATE 22/7/2014

Να και οι Αμερικανοί, επιτέλους. Προχώρησαν κι αυτοί σε μπρίφινγκ του Τύπου - με χαώδη διαφορά από το χτεσινό ρωσσικό:
-εκεί που οι Ρώσσοι παρουσίαζαν τα πράγματα επώνυμα, με τις κρατικές τους ιδιότητες και με τηλεοπτική κάλυψη, οι Αμερικανοί «αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών» (sic) μίλησαν (σε επιλεγμένους;) δημοσιογράφους, υπό τον όρο της ανωνυμίας των, χωρίς επίσημη δημοσίευση στοιχείων. Το καλύτερο account της ενημέρωσης στο οποίο υπάρχει απευθείας πρόσβαση από τους κοινούς θνητούς, είναι αυτό (αγγλικά).
-εκεί που οι Ρώσσοι δημοσίευσαν χαρτογραφικά διαγράμματα, δορυφορικές εικόνες και (ακριβή αναπαράσταση από;) τα ίχνη των ραντάρ τους, οι Αμερικανοί ξαναπαρουσίασαν - αν εμπιστευτούμε το συντάκτη της περίληψης όπου παραπέμπω - το ίδιο σύμπλεγμα από «υποκλαπείσες τηλεπικοινωνίες», βιντεάκια του γιουτιούμπ, τουίτς και τα συναφή. Ακόμα και με δεδομένη την αυθεντικότητα όλων αυτών την οποία παραδέχονται οτι δεν έχουν ελέγξει, οι ισοπεδωτές του Ιράκ εξαιτίας των όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, δεν έδειξαν να σκοτίζονται να παρουσιάσουν ο,τιδήποτε factual.
-Ας περάσουμε όμως στην ουσία των λεγομένων τους:
α) δηλώνουν οτι η Ρωσσία φέρει την ευθύνη της δημιουργίας των συνθηκών που οδήγησαν στην κατάρριψη
β) δηλώνουν οτι δεν γνωρίζουν ποιός κατέρριψε το Μπόινγκ, αλλά γνωρίζουν οτι αυτό καταρρίφθηκε από πύραυλο SA11.
γ) δεν έκαναν λόγο για δορυφορικό υλικό που δείχνει την τροχιά του πύραυλου, αλλά παρουσίασαν ένα διάγραμμα με την εκτιμώμενη πορεία του και το σημείο εκτόξευσής του από το έδαφος των αυτονομιστών.
δ) δηλώνουν οτι τη στιγμή της κατάρριψης το αεροπλάνο δεν βρισκόταν σε ακτίνα βολής κανενός ουκρανικού πυραυλικού συστήματος Ε/Α.
-Η συνολική μου εντύπωση είναι μιας απίστευτης μασκαράτας. Οι Αμερικανοί εξακολουθούν να μη δίνουν οποιοδήποτε στοιχείο από τα συστήματα επιτήρησής τους που στηρίζει τα συμπεράσματά τους. Τελικά αποφεύγουν να μιλήσουν καθ'οιονδήποτε τρόπο για άμεση εμπλοκή των Ρώσσων. Κάνουν επίσημη γραμμή τους τη φημολογία (ως τέτοια και κατά τους ίδιους) και την απευθείας πολιτική τους εκτίμηση. Απέναντι σε αυτό, οι Ρώσσοι αντιπαρατάσσουν ως γραμμή απλά οτι «298 αθώοι δεν θα σκοτώνονταν με τόσο φρικτό τρόπο αν δεν υπήρχε πόλεμος» - που είναι κομματάκι ισχυρότερο και λογικότερο...
-Είναι πιθανό να παίζεται εδώ κάποιο παιχνίδι με το χρόνο. Τα μαύρα κουτιά και η αυτοψία είναι αναμενόμενο να ξεκαθαρίσουν λιγάκι περισσότερο τα πράγματα. Το ερώτημα που αξίζει να σκεφτεί κανείς είναι, με δεδομένο οτι Ρώσσοι και Αμερικανοί γνωρίζουν, ποιά μοντέλα εξηγούν οτι οι Ρώσσοι με τον ποιό επίσημο τρόπο, με μια συνέντευξη του τύπου «αυτά γνωρίζουμε» προ-καλούν τους Αμερικάνους να δώσουν αυτοί τα στοιχεία που εξηγούν την τραγωδία, ενώ οι τελευταίοι επιμένουν να τα κρύβουν; 

UPDATE 24/7/2014 Σειρά του αρχηγού του τάγματος Βοστόκ, Αλεξάντρ Χαντακόφσκι να πάρει το λόγο. Σε χτεσινή συνεντευξή του στο Ρόυτερς εδώ (αγγλικά) στηρίζει το αμερικανικό σενάριο, δηλώνοντας οτι (είχε πληροφορηθεί οτι) οι αυτονομιστές (όχι η ομάδα του) είχαν στην κατοχή τους επιχειρησιακά ενεργἠ συστοιχία πυραύλων που ήρθε από τη Ρωσσία, και αφήνει να εννοηθεί οτι όντως αυτοί κατέρριψαν το Μπόινγκ από λάθος στο οποίο τους παγίδευσαν οι δυνάμεις του Κίεβου. Αφού σημειώσουμε την αντιπαλότητα του συγκεκριμένου με τον δημοφιλέστερο Στρελκόφ που συντονίζει τώρα την άμυνα του Ντανιέτσκ, να επαναλάβουμε, υποθέτοντας οτι λέει αλήθεια, το ερώτημα που διατυπώσαμε χτες, που γίνεται εντονότερο: αν οι αμερικανοί έχουν μπετονάρει την «προπαγανδιστική στήριξη» της εκδοχή τους, γιατί δεν προχωρούν και στην αδιαμφισβήτητη τεκμηρίωσή της;  

July 14, 2014

Άξιζε...

...ακριβέστερα, κανένας δεν μπορεί να πει οτι η μάνσαφτ δεν άξιζε την κούπα.
Το πάλαιψε όμως η Αργεντινή, μέχρι το τέλος. Άξιζε κι αυτή.



July 12, 2014

Ο Διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας σας ενημερώνει

Ο προβληματισμένος αναγνώστης θα έχει παρατηρήσει οτι είναι πλέον πολύ δύσκολο να εξαχθεί οποιαδήποτε αλήθεια από τις τοποθετήσεις των αστών πολιτικών: αυτή καταχωνιάζεται συνήθως ανάμεσα στις γραμμές, ή προκύπτει δια της αντιπαραβολής δηλώσεων άλλων ή των ιδίων αλλά σε διαφορετικό τόπο/χρόνο.
Σπάνια, μια δυσχερής συγκυρία, η πίεση χρόνου, η έλλειψη συντονισμού ή άλλος εξαναγκασμός, σπάνε την επικοινωνιακή κρούστα και καθιστούν προφανή τη συσχέτιση όσων λέγονται με όσα γίνονται.
Άλλοι παράγοντες της άρχουσας τάξης, είτε του κράτους είτε του κεφάλαιου, είναι και φορείς της μεροληψίας των άμεσων συμφερόντων που εκφράζουν.
Καμμιά φορά όμως συμβαίνει να περάσουν στη δημόσια σφαίρα εκτιμήσεις παραγόντων που δεν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της αποστολής παραπλάνησης ή πειθαναγκασμού των μαζών, ενώ ταυτόχρονα εκφράζουν συνθετικά τη γραμμή ολόκληρης της κεφαλαιοκρατίας· εκεί το επικοινωνιακό κουκούλι είναι λεπτό και αρκετά διαφανές ώστε να φαίνεται η εν λόγῳ νύμφη όπως είναι και όπως γίνεται.
Αυτή είναι η περίπτωση της συνἐντευξης του Christian Noyer που παραθέτουμε στο αυθεντικό και πρόχειρη μετάφραση (κλικ στην εικόνα για το pdf).




Καλή ανάγνωση - θα επανέλθουμε για το σχολιασμό της.